Welkom op de site van de Bukkums!

Een site over een prachtig plaatsje in het Overijsselse Vechtdal en in het bijzonder over een buurt daar in het hartje van het oude dorp. De Bukkumbuurt.

Een buurt waar lang nog bepaalde gebruiken gehandhaafd werden die elders al lang afgeschaft waren. Waar saamhorigheid en noaberschap zorgde voor een opmerkelijke sociale cohesie in die buurt. Een buurt waar zelfs een monumentje voor opgericht is. En een buurt met verhalen. Vanuit die buurt is in de jaren zeventig, door jongens die daar geboren en getogen zijn en inmiddels elders wonen, een voetbaltoernooi uit de grond gestampt. Het Bukkumtoernooi.Dat toernooi is sedertdien een niet meer weg te denken jaarlijks terugkerende happening op oudejaarsdag in Dalfsen.

De Buurt
De Bukkumbuurt ligt in het hartje van het oude dorp. Globaal kun
je zeggen dat het tussen de twee kerktorens en de Molendijk en
Pastoriestraat is gesitueerd. De vroegere Koestraat
(nu Wilhelminastraat) was en is de hoofdader van de buurt.
De naam Bukkum komt van bokking (gerookte haring). De
Bukkumbuurt was toendertijd een echte volksbuurt waar het
goedkoopste vlees, de bukkum, veel gegeten werd.
Men beweerde zelfs dat de buurt er naar rook. Vandaar.
Tal van kleine neringdoenden maakten de buurt tot een
levendig geheel. Bijna iedereen in de buurt had een bijnaam.
Beroemde bukkumers waren Keugie, Tukkert, Grotendorst, Zwiepus, Jo Pond en Mansie. Het cafe van ‘Bernard van Mansie’ (Lenferink) was naast tapperij ook een centrum van sociale activiteiten in de buurt. Verenigingsavonden, bruiloften, partijen en zelfs begrafenissen, alles gebeurde daar in de buurttapperij. Een bijzondere gewoonte van de buurtbewoners was als er een nieuwe aspirant-bukkum in de buurt kwam wonen of er werd getrouwd, dat je dan binnen zes weken de buurtbewoners moest uitnodigen voor een verdere kennismaking. Mocht je dat vergeten,dan kon je er van op aan dat er op een morgen een niet al te verse Bukkum precies voor de brievenbus aan de deur kwam te hangen, om je er fijntjes, mede namens de geur, er aan te herinneren dat….

Historie

De eerste jaren, gerekend vanaf 1976, was er eigenlijk nog geen sprake van een toernooi maar was het meer een potje voetbal in de Trefkoele tussen oud Bukkum Dalfsenaren en jongens die nog in het dorp bivakkeerden. Voor de wedstrijd werden we uitgenodigd in de Bukkumbar De Brinkhof om oliebollen en appelflappen te proeven vergezeld van een sigaar. Gezelligheid was troef. Na de wedstrijd een flinke nazit (bij Henk Krol bij de brug) waar veel Dalfsenaren op afkwamen Het was er dan zo gezellig dat menig deelnemer 12.00 uur thuis niet meer bewust meemaakte.

Vanaf ongeveer 1982 wordt het Bukkumtoernooi in een toernooivorm gespeeld met meerdere teams in verschillende pools. Steeds meer teams melden zich, vaak met fraaie oude buurtnamen. Om het hanteerbaar te houden is er een teamstop ingevoerd en strijden nu 20 teams om de melkbussen. Het credo van het Bukkumtoernooi is nog steeds ontmoeting en gezelligheid op oudejaarsdag.

Voorafgaand aan het Bukkumtoernooi wordt de dag voor het toernooi een fietstocht georganiseerd in de omgeving van Dalfsen. De inmiddels beroemde en beruchte Day Before Bukkum. Dit alles om de banden weer aan te halen tussen oud deelnemers en deelnemer van nu.

Bukkum 2015

Bukkum 2019

Bukkumtoernooi opnieuw een succes: bloedstollende finales en sportieve saamhorigheid

Achterhoek en FC Bukkum zijn op Oudejaarsdag twee van de winnaars geworden van het Bukkumtoernooi in Dalfsen. Het was voor de 44ste keer dat er op de laatste dag van het jaar werd gevoetbald in sporthal de Trefkoele. Alles verliep zonder enige wanklank, en gelukkig bleef het fysieke malheur onder de deelnemers beperkt tot wat spierpijn op de dag erna.

Voor er op Oudejaarsdag werd afgetrapt gingen de dag ervoor ruim negentig deelnemers op pad voor de traditionele fietstocht. Onder een prachtig zonnetje pendelde het peloton over de dijk naar stuw Vechterweerd, waarna het via de gloednieuwe fietssnelweg terug koers zette richting Dalfsen. Onder het genot van een soepje en een gehaktbal van de vermaarde slager Rikus van der Vegt kwamen de fietsers in parochiehuis het Emmagebouw aan hun welverdiende pauze.

Na voldoende te hebben uitgerust stapten de afgevaardigden van ploegen als FC Ankum, Gerner, Koffiesteegie en Millingen opnieuw op de fiets om het laatste stukje naar grand café Het Oude Station af te leggen. Daar gingen de wielrenners lopend langs het buffet en werden ze daarnaast getrakteerd op een optreden van volkszanger Rene Janssen, die daarbij begeleid werd door diskjockey Hoempa Henk.

En dan het toernooi zelf, waar twintig gerenommeerde ploegen aan de aftrap verschenen. Onder grote sportiviteit en publieke belangstelling werd eerst de poulefase afgewerkt. Daarna volgden de finales, waar in de strijd om de bijbehorende en felbegeerde grote melkbus het team van FC Bukkum en Oosterdalfsen het tegen elkaar opnamen. FC Bukkum won onder aanvoering van Lejo van Dommelen met 4-1. Onder meer Christian Hartkamp vervulde een glansrol door op onorthodoxe wijze een bal snoeihard via de eigen lat uit te verdedigen om zo een geheid doelpunt te voorkomen.

FC Bukkum

De kleine melkbus in de A-poule was een prooi voor Achterhoek. In een spectaculaire finale versloeg het team van aanvoerder Michel Lucas het Vechtdiek van Erik Busscher. Op de houten banken van de Trefkoele werd de bloedstollende eindstrijd met veel oh’s en ah’s gevolgd. Na een 1-1 stand in de reguliere speeltijd nam Achterhoek de beslissende strafschoppen beter. Althans, kapitein en keeper Lucas nam de hoofdrol op zich door de ene bal na de andere uit het doel te ronselen.

Achterhoek

Bij de daaropvolgende prijsuitreiking werden ook de andere ludiek bedoelde bokalen uitgereikt. Bas Busscher werd verkozen tot ‘slechtste speler van het toernooi’, omdat hij tijdens de fietstocht door moverende redenen twee keer van ijzeren ros moest wisselen. De prijs in het ‘ik-ben-hier-wel-maar-wat-doe-ik-hier-eigenlijk-klassement’ ging naar René van de Beeke. Iedereen vroeg zich toen eigenlijk af wat er achter de aanwezigheid van Van de Beeke schuilging.

Tot slot nog een speciaal eerbetoon aan de in februari overleden Paul Jacobs. Jacobs, een van de oprichters van het Bukkumtoernooi, werd postuum (nogmaals) benoemd tot Erebukkum. Al met al kijkt de organisatie terug op een goed verlopen evenement en de sportieve saamhorigheid die daarmee steevast gepaard gaat. De volgende editie van Bukkum belooft overigens een speciale te worden, omdat het zaalvoetbaltoernooi dan een negende lustrum heeft te vieren.